Yrða

þaðan

atviksorð

Merkingar

adv., in Norse vellums often spelt þeðan, N. G. L. i. 23; þanan, Hb. (1865), 6, 12, 14: [A. S. þonan; Dan. deden]:—thence, from there; skamt þaðan, Nj. 9; koma þaðan, Vsp. 19, 20. Vþm. 14; þaðan af falla ár þær er svá heita, Edda 24; fregna e-t þaðan, Bs. i. 652; þaðan eiga vötn öll vega, Gm. 26: without a strict notion of motion, börðusk þeir þaðan um daginn, Nj. 43; þú skalt stela þaðan mat á tvá hesta, 74; bíða þaðan, to bide in a place, Hkv. 1. 22, Ó. T. 6, MS. 623. 60; hann hafði þ. njósnir norðr í Noreg, ok fékk þ. þá eina spurn, Ó. H. 200; annat kann ek þér þ. segja, Edda 24; ok vættir þú þ. fulltings, Blas. 48.

  1. 2.

    metaph., þaðan mátti skilja, thence it could be understood, Fms. xi. 420; þaðan af aldir alask, thence, i. e. thereby, Vþm. 48; skulu vér þaðan at vera, i. e. we will be on that side, Fms. x. 322; þaðan af veit ek, therefrom I know, i. 97; allan helming, eða þaðan af meira, full half and even more, Sks. 63; þaðan af sér Sverrir, at …, Fms. viii. 14.

  2. 3.

    temp. thenceforth; þaðan eru tólf nætr til Þorláks-messu, K. Þ. K. 106; þaðan af, þaðan frá, since; görðusk þaðan af mörg tíðendi, Edda 6, Fb. i. 40; þaðan frá mælti hann ekki höfugt orð, Bs. i. 341; meirr þaðan, more thence = later on, Akv.; þ. lengi, long since, Haustl.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adv.
atviksorð (e. adverb)
A. S.
Anglo-Saxon.
Dan.
Danish.
MS.
manuscript, manuscripts.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
i. e.
id est.
temp.
temporal.

Tilvitnuð rit

N. G. L.
Norges Gamle Love. (B. II.)
Hb.
Hauks-bók. (H. IV.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Vþm.
Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Ó. T.
Ólafs saga Tryggvasonar. (E. I.)
Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Blas.
Blasius saga. (F. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
K. Þ. K.
Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Haustl.
Haustlöng. (A. I.)