Yrða

þekja

sagnorð

sjá einnig þekja nafnorð, kvenkyn

Merkingar

pres. þek; pret. þakði and þakti; subj. þekði; part. þakiðr, þaktr, þakinn: [A. S. þeccan; Engl. theck and thatch; Scot. thack; Germ. decken, dach; O. H. G. dechan; Dan. tække]:—to thatch; skjöldum er salr þakiðr, Gm. 9; þar er þakiðr kryplingr, Fms. v. 160; þekja sundit með skipum, Nj. 273; gulli þakðan sal, Vsp. 63; hann reið a brúna, hón er þökt lýsi-gulli, Edda 38; allt annat, þá er ísum þakt, Sks. 43 new Ed.; þakt reyr eðr hálmi, Fms. vi. 153; þakit gull-spöngum, Ver. 27.

  1. 2.

    [þak. baug-þak], taka fullan baug ok þakðan, en eigi þveiti, Grág. ii. 177.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

pres.
nútíð (e. present)
pret.
þátíð (e. preterite)
subj.
viðtengingarháttur (e. subjunctive)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
Scot.
Scottish.
Germ.
German.
O. H. G.
Old High German.
Dan.
Danish.
Ed.
edition, editions, edited.

Tilvitnuð rit

Gm.
Grímnis-mál. (A. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Vsp.
Völuspá. (A. I.)
Edda
Edda. (C. I.)
Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Ver.
Veraldar saga. (E. II.)
Grág.
Grágás. (B. I.)