þenja
sagnorð
sjá einnig þenja nafnorð, kvenkyn
Merkingar
pres. þen; pret. þanði, þandi; subj. þendi; part. þaniðr, þandr, þaninn: [A. S. þenjan; O. H. G. denjan; Germ. dehnen; Swed. tänja; Gr. τείνω, τανύω; Lat. teneo, tendo]:—to stretch, extend; hann tók hinnu þunna ok þanði of andlit sér, Clem. 129; þenja vömbina, to distend, fill the belly, Fms. viii. 436; þeir flógu af skinn ok þöndu um Klaufa, Sd. 154; þenja húð, Fas. i. 289; sem blaut húð væri þönd um smá-kvistu, Barl. 81; síðan lét hann þ. línu-streng miðil hæla tveggja, Blas. 46; þ. milli tveggja trjá, … þ. e-n í stagli, Andr. 74, 76.
- II.
reflex., ok þensk upp sem hvöss hljóðs-grein, Skálda 175.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Gr.
- Greek.
- Lat.
- Latin.
- reflex.
- reflexive.
Tilvitnuð rit
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Barl.
- Barlaams saga. (F. III.)
- Blas.
- Blasius saga. (F. III.)
- Andr.
- Andreas saga. (F. III.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)