þeyr
nafnorð, karlkyn
m., gen. þeys, Band. (in a verse); dat. þey; [Engl. thaw; Dan. tö]:—a thaw; görði á þey með regni, Þórð. 11 new Ed.; göra þeir vindar um vetrum góðan þey (stóra þeyi ok miklar hlákur, v. l.), Sks. 49 new Ed.; þá var þeyr ok snælaust á jörðu, Fms. viii. 393; í bráða-þeyjum, Eg. 766; hlær ok inn bezti þeyr, Fms. ii. 228; þeyr hafði á verit, ok sá manns-sporin í snjónum, Fs. 41: poët. hjör-þeyr, örva-þeyr, egg-þeyr, geir-þeyr, víg-þeyr, Héðins þeyr, Göndlar þeyr, the storm of sword or spear, a war-storm, i. e. battle of Hedin and G. (a Valkyriur), Lex. Poët. POËT.
COMPDS: þey-láð, þey-rann, n. = the heaven, sky, Lex. Poët.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- v. l.
- varia lectio.
- poët.
- poetically.
- i. e.
- id est.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.