þiðurr
nafnorð, karlkyn
m., pl. þiðrar; [mod. Norse tjur; Gr. τετράων]:—a partridge. Lat. tetrao perdrix, Edda (Gl.); þiðra (gen. pl.), Gþl. 449: in poets, ben-þ., val-þ., a carrion-bird, Lex. Poët.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- mod.
- modern.
- Gr.
- Greek.
- Lat.
- Latin.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Lex. Poët.
- Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.