þili
nafnorð, hvorugkyn
n., mod. þil, [A. S. þil; akin to fjöl, q. v.], a deal, wainscot, plank, partition; þau þili héldusk, Fbr. 82; þilinn öðrum þiljum, 44 new Ed.; þeir brutu upp þilit, Eg. 235; síðan hneig hón upp at þilinu ok mataðisk eigi, Lv. 38; Njáll var komin í rekkju, heyrði hann at öx kom við þilit, Nj. 68; í dyri-stafi eða þili, Bs. i. 508 (Sturl. ii. 49, l. c. þil); milli þilis ok hans, Fs. 7; hvárt viltú heldr liggja við stokk eðr þil(i), Sturl. ii. 207: bekk-þili, skjald-þili, vegg-þili.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- mod.
- modern.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- q. v.
- quod vide.
- Ed.
- edition, editions, edited.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)