Þinga
nafnorð, karlkyn
Þinga-menn
m. pl. the name of the house-carles or body-guard of king Canute and his successors in England; it was a hired corps of soldiers, like the Wærings in Constantinople, Fb. i. 203, 205, Ó. H. 21, 25, Fms. vi. (in a verse). Þingamanna-lið, n. id., Valla L. 222, Orkn. 84 old Ed., Fb. i. l. c.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Valla L.
- Valla Ljóts saga. (D. II.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)