þrotna
sagnorð
að, to run short, dwindle away, come to an end; at þeirra kostr mundi brátt þrotna. Fms. viii. 436; veldi Gyðinga hefir þrotnað, Rb. 390; aldrei hans ríki þrotnar, Pass. 35. 5; deyja hér ok þrotna, Stj. 327; þ. ok þorna, 354.
Skammstafanir og tilvitnanir
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)