þváttr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
(mod. þvottr), m., gen. þváttar, þvætti, þvátt, [Dan. tvæt]:—a wash, the act of washing; vífl er konur vóru vanar at hafa til þváttar, Rd. 297; hvarf skyrta er konur höfðu gleymt í þvætti, Sturl. ii. 165; váð-meið ok er konum hægt til þváttar at hreinsa stór-föt, Glúm. 390; kona nokkur er fór með klæði til þváttar, Fms. v. 181.
- 2.
washing, i. e. clothes in wash; ef þváttr er upp hengdr fyrir helgi, þá skal hanga kyrr, N. G. L. i. 381; kefla þvátt, to mangle; þar vartú at, es maðr kelfdi þvátt, Skálda (Thorodd), see kelfa.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- Dan.
- Danish.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Glúm.
- Víga-Glúms saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)