þveita
sagnorð
sjá einnig þveita nafnorð, kvenkyn
t, in mod. usage þeita, dropping the v; the word is not to be spelt with y, for þeyta (to blow) and þveita (to hurl) are quite different words:—to hurl, fling; hann þrífr fleininn, ok þveitir glóanda framan í augat á jötninum, Mar. 1056; drápu hann, þveitandi hvasseggjat grjót í hans höfuð, Post. (Cod. Scard.): the word is very freq. in mod. usage, síðan kipti hann staumum alblóðugum út úr auganu og þeitti (not þeytti) honum frá sér af hendi, Od. ix. 398 (exactly in the same connection as Mar. l. c.); þeita steini; hann þeitti honum kringum sig; cp. þeiti-spjald, n. a top (= hreyti-speldi).
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- Cod.
- Codex.
- freq.
- frequent, frequently.
- l. c.
- loco citato.
- cp.
- compare.
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
Tilvitnuð rit
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Od.
- Odysseifs-kvæði, prose, 1829.