þykkja
nafnorð, kvenkyn
sjá einnig þykkja sagnorð
Merkingar
u, f. a thought, liking, sentiment, disposition; fann hann, at stórlangt var í millum þeirra þykkju, that their thoughts (likings) were wide apart, Eb. 24; fóru þykkjur þeirra saman, their sentiments went together, Grett. 113 new Ed.; þer munut ráða … en ek mun ráða þykkju minni, Fbr. 15; var konungr mjök sér einn á þykkju (self-willed), þvi at hann vildi …, Bs. i. 781; honum þótti mestu varða um yðra þykkju (goodwill), Fms. iii. 138.
- 2.
denoting discord; hann hvað úvarligt at fara þannig einsliga við slíkan þykkju-drátt (discord) sem þeirra í milli var, Finnb. 284.
- 3.
denoting dislike; þóttusk menn þat sjá, at hvárir-tveggi lögðu á mál þessi mikla þykkju, Sturl. iii. 272; þótti mörgum mönnum við of, ok lögðu þykkju á Þorgrím þar fyrir, Vígl. 18, and so in mod. usage; sundr-þ., ú-þykkja.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- Ed.
- edition, editions, edited.
- mod.
- modern.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Vígl.
- Víglundar saga. (D. V.)