Yrða

þyrja

sagnorð

pres. þyrr; pret. þurði; [see þori]:—to sweep or rush along, only used in poetry; kilir þurðu norðan, Ó. H. (in a verse); flaust þurðu und segli, Fms. x. (in a verse); Rögnvalds kind þurði und randir, … menn þurðut austan, Arnór; hrönn þurði at e-m, Þd. 12; láta mari þyrja fold fetum, to let the steed sweep over the fields, Akv. 13; mál kveð ek okkr fara úrig fjöll yfir, þyrja þjóð yfir, to sweep over the people, Skm. 10, of riding through the air.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

pres.
nútíð (e. present)
pret.
þátíð (e. preterite)

Tilvitnuð rit

Ó. H.
Ólafs saga Helga. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Þd.
Þórs-drápa. (A. I.)
Akv.
Atla-kviða. (A. II.)
Skm.
Skírnis-mál. (A. I.)