Kristinn

lýsingarorð

adj. Christian, K. Þ. K. (init.), Nj. 158, Eg. 265, Bs. passim; vel Kristinn, a good Christian, observing the Christian rites, Eg. 265, Fms. i. 17; ílla Kristinn, a bad Christian, Mork. 227 (in a verse); enn Kristnasti maðr í Antiochia, the best Christian in Antioch, Clem. 38; Kristið morð, the murder of a christened child, opp. to heiðit morð, N. G. L. i. 340.

COMPDS:

Kristinndómr,
Kristinsdómsréttr,
Kristinlög,
Kristinnalagaþáttr,
Kristinnréttr.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.: lýsingarorð (e. adjective)
opp.: opposed.
COMPDS: samsett orð (e. compounds)

Tilvitnuð rit

K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Bs.: Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Mork.: Morkinskinna. (E. I.)
Clem.: Clements saga. (F. III.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)