krjúpa
sagnorð
Merkingar
pres. krýp; pret. kraup. pl. krupu, subj. krypi; part. kropinn; [A. S. creôpan; Engl. creep; Swed. krypa; Dan. krybe]:—to creep, crouch; vóru dyrnar svá lágar at nær varð at k. inn, Hkr. ii. 379; hann kraup til fóta þeim, Ölk. 35; þóat ek krypa í neðstu smugur helvítis fylgsna, Sks. 605; gaf Sverrir konungr þeim mikit skak fyrir þat, er þeir höfðu kropit þar um hris at nokkrum silfrpenningum, Fms. viii. 143; vér krjúpum eigi í bug skjaldi, vi. 416 (in a verse); hann kvað konung hölzti lengi hafa kropit þar um lyng, Hkr. iii. 376; fékk hann nauðula kropit til at höggva virgulinn í sundr, Hom. 117; mátti hón eigi áðr krjúpa þangat áðr sem nú gékk hón, 115.
- 2.
to fall prostrate, kneel, esp. in an eccl. sense, to humble oneself; þá er vér krjúpum til hans með iðran undir hans miskunn, Skálda 211; biskup líknaði hvervetna þeim sem til hans miskunnar krupu, Bs. i. 751; mildr öllum þeim er til hans krupu, Al. 135; krýp ek til kross, Líkn. 30; játa þær sektina ok krjúpa undir skriptina, Th. 78; gjarna vil eg að fótum þín, feginn fram flatr krjúpa, Pass. 41. 4:—eccl. to kneel in service; as also krjúpa á kné, id.
- II.
part. kropinn, crippled; see kroppinn.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- esp.
- especially.
- eccl.
- ecclesiastical.
Tilvitnuð rit
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Ölk.
- Ölkofra-þáttr. (D. II.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.