Yrða

afleitr

lýsingarorð af-leitr

Merkingar

adj. [líta, cp. also -leitr in compounds], strange, hideous; neut., hversu afleitt (how disgusting) oss virðist um þeirra háttu, Hks. iii. 435; hversu afleitir (stupid) oss sýnast þeirra hættir, Fms. vii. 296, l. c.; þeir fyrirlíta ok halda alla sauðahirða sem afleita, odd, peculiar, Stj. 293; afleitt eðr eligt, vile, 1 Sam. xv. 9.

  1. β.

    abandoned, the face turned from, deserted by, with dat.; afleita hamingjunni, luckless, Stj. 421. Ruth i. 12.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
cp.
compare.
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
l. c.
loco citato.
dat.
þágufall (e. dative)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)