Yrða

afletja

sagnorð af-letja

Merkingar

latti, to dissuade:

  1. α.

    with infin., Bs. i. 39.

  2. β.

    with acc., aflatti hann mjök fyrir sér ferðina, Fms. ix. 437.

  3. γ.

    or witn an acc. of the person and gen. of the thing; a. e-n e-s, v. letja.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

infin.
nafnháttur (e. infinitive)
acc.
þolfall (e. accusative)
gen.
eignarfall (e. genitive)

Tilvitnuð rit

Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)