af rækja
sagnorð af-rækja
Merkingar
t and ð, to neglect, contemn, H. E. i. 257; reflex, afrækjast, in the same signification,
- α.
with dat, a. lögunum, to break, neglect the law, Al 4.
- β.
with acc. (now always so), a. sitt höfuðrnerki, Karl. 189.
- γ.
uncert. dat. or acc., a. Guðs hlýðni, Edda (pref.) 144, Stj. 241.
- δ.
with at and a following infin., Gþl. 183; konungar afræktust at sitja at Uppsölum, left off, Hkr. ii. 97.
- ε.
absol., Fms. vii. 221, 188, Gþl. 506.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- uncert.
- uncertain.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- pref.
- preface.
- infin.
- nafnháttur (e. infinitive)
- absol.
- absolute, absolutely.
Tilvitnuð rit
- H. E.
- Historia Ecclesiastica Islandiae. (J. I.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)