Yrða

afruni

nafnorð, karlkyn

af-runi

Merkingar

a, m. [runi 2, renna 1], deviation; metaph. sin, trespasses; umbót ok iðran afruna (gen.), 125. 174; iðrun fyrir görva afruna (acc. pl.), id.; tárfelling er hann hefir fyrir afruna þá, er verða í þessa heims lífi, id. 184.

  1. β.

    injury, offence, D. N. iii. 367 (Fr.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
metaph.
metaphorical, metaphorically.
gen.
eignarfall (e. genitive)
acc.
þolfall (e. accusative)
pl.
fleirtala (e. plural)

Tilvitnuð rit

D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)