Yrða

andsvara

sagnorð and-svara

Merkingar

and annsvara, að, to answer; þá annsvarar konungrinn, Fms. xi. 56, rare, and in a more formal sense than the simple verb svara.

  1. β.

    answer, to be responsible for; sem ek vil a. fyrir Guði, as I will answer before God, Gþl. 66; v. anza or ansa.

Skammstafanir og tilvitnanir

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Gþl.
Gulaþings-lög. (B. II.)