Yrða

andvana

lýsingarorð and-vana

Merkingar

and andvani, adj. ind., and now andvanr, adj.

  1. I.

    [and- and vanr, solitus], destitute, wanting; with gen., a. átu, lífs a., auðs ok alls gamans a., Hkv. 2. 31, Völs. kviður, Lex. Poët.; alls a. nema víls ok vesaldar, Fms. iii. 95; a. heilsu, Magn. 512; alls a., of the beggar Lazarus, Greg. 24; a. þeirrar þjónustu, in want of, Post. 656 B; margs a., Bret. 174; a eigna várra, having lost our lands, 208.

  2. II.

    [önd, anima], now = exanimis; andvana lík, a lifeless corpse, Pass. 4. 23.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
gen.
eignarfall (e. genitive)

Tilvitnuð rit

Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Magn.
Magnús saga jarls. (E. II.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Bret.
Breta sögur. (G. I.)
Pass.
Passíu-sálmar.