Yrða

ankönn

nafnorð, kvenkyn

an-könn

f. [and-kenna], a flaw, fault, = anmarki, only as gen. pl. in the COMPDS ankanna-fullr, adj. full of faults, Sks. 76 new Ed., v. l. ankanna-laust, n. adj. a law term, uncontested, used of an inheritance or possession where there is no legal claimant; skal hann eignast a. allt Noregs konungs veldi, he s hall hold as his own all the power of Norway’s king without a rival, Fagrsk. 97; Magnús konungr hafði þá ríki einnsaman ok a., i. e. there were no pretenders, Fms. x. 413.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Ed.
edition, editions, edited.
v. l.
varia lectio.
n.
hvorugkyn (e. neuter)
i. e.
id est.

Tilvitnuð rit

Sks.
Konungs skugg-sjá. (H. II.)
Fagrsk.
Fagrskinna. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)