annarr
lýsingarorð annarr-hvárr
(or in two words), adj. pron. in dual sense, [A. S. oþar-hveða], Lat. alteruter, either, one of the two; with gen., annan hvern þeirra sona Skallagríms, Eg. 256; væntir mik at aðra hvára (acc. sing. fem., now aðra hverja) skipan taki brátt, Fms. viii. 444. Dual, aðrir hvárir, in a collect. sense, either party, Sd. 138; neut. used as adv., annaðhvárt—eða, either—or (Lat. aut—aut), Fms. i. 127, Skálda 171, Nj. 190.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- pron.
- fornafn (e. pronoun)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Lat.
- Latin.
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- sing.
- eintala (e. singular)
- fem.
- kvenkyn (e. feminine)
- collect.
- collective.
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- adv.
- atviksorð (e. adverb)
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)