Yrða

auðigr

lýsingarorð

and auðugr, adj. [Ulf. auþags = μακάριος, auþagei, f. = μακαρισμός; Hel. ódag = beatus, dives; A. S. eâðig, beatus, opulentus; O. H. G. ôtag], contracted before an initial vowel into auðgan, auðgir, auðgum; uncontr. form auðigan = auðgan, Fms. i. 112, etc.; now used uncontracted throughout, auðugir, auðugar, etc.; rich, opulent; ríkr ok a., powerful and opulent, Eg. 22, 83; at fé, wealthy, Fas. i. 49, Ísl. ii. 323, Nj. 16, Post. 656 C; skip mikit ok a., with a rich lading, Fms. xi. 238; a. at kvikfé, Ld. 96; superl. auðgastr, Eg. 25, Ísl. ii. 124; England er auðgast at lausafé allra Norðrlanda, Fms. xi. 203.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

adj.
lýsingarorð (e. adjective)
Ulf.
Ulfilas.
f.
kvenkyn (e. feminine)
Hel.
Heliand.
A. S.
Anglo-Saxon.
O. H. G.
Old High German.
etc.
et cetera.
superl.
efsta stig (e. superlative)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)