aur
nafnorð, karlkyn
aur-falr
Merkingar
s, m. [aurr, lutum, falr], the spike at the butt-end of a spear, Gr. σαυρωτήρ; þeir settu niðr aurfalina er þeir stóðu ok studdust við spjót sín, Fms. i. 280; síðan mældi hann grundvöll húsgörðarinnar fyrir þórhalli með aurfalnum á spjóti sínu, ii. 230; Abner sneri spjótinu í hendi sér ok lagði aurfalnum framan í kviðinn, Stj. 497, 2 Sam. ii. 23 (in Engl. Vers. ‘the hinder end of the spear’), Art. 105.
- β.
used of an arrow, Fb. iii. 406.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Gr.
- Greek.
- Engl.
- English.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Art.
- Artus-kappa sögur. (G. II.)
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)