falr
nafnorð, karlkyn
Merkingar
- 1.
m. [fal, Ivar Aasen], the socket of a spear’s head in which the handle is put, often richly ornamented (spjóts-falr), Fas. iii. 388, Stj. 461, Eg. 285, 726, Edda 83, Ld. 98, Nj. 108, K. Þ. K. 96, Fms. iv. 278, 338, Fs. 127; vide Worsaae 344 sqq., 498.
- 2.
adj. [A. S. fæle; O. H. G. fali; Germ. feil; Swed. and Dan. fal]:—venal, to be sold, Fms. i. 185, Sd. 188, Ld. 146; e-m er e-t falt, or eiga (láta) e-t falt, to have a thing for sale, Grág. ii. 243, N. G. L. i. 237, Fms. vii. 20, Nj. 32; gjaf-falr, Fms. vii. 124; metaph., er mér eru falastir til þungs hlutar, i. e. I should not mind if they fared ill, Lv. 105, Mag. 59, Trist. 8, 11 (Fr.)
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- sqq.
- following.
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Ivar Aasen
- Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- K. Þ. K.
- Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Sd.
- Svarfdæla saga. (D. II.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- N. G. L.
- Norges Gamle Love. (B. II.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Mag.
- Mágus saga. (G. II.)