bifast
sagnorð
Merkingar
ð, mod. að, dep. [Gr. φεβ-, φόβος, cp. Lat. paveo, febris; A. S. beofan; Germ. beben], to shake, to tremble:
- 1.
in old writers only dep., bifðisk, Þkv. 13, Hkv. 23, Þd. 17; bifaðist, Gísl. 60, Grett. 114: to fear, en þó bifast aldri hjartað, Al. 80.
- 2.
in mod. usage also act. to move, of something very heavy, with dat., e. g. eg gat ekki bifað því, I could not move it.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- mod.
- modern.
- dep.
- deponent.
- Gr.
- Greek.
- cp.
- compare.
- Lat.
- Latin.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Germ.
- German.
- act.
- germynd (e. active)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- e. g.
- exempli gratia.
Tilvitnuð rit
- Þkv.
- Þryms-kviða. (A. I.)
- Hkv.
- Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Þd.
- Þórs-drápa. (A. I.)
- Gísl.
- Gísla saga. (D. II.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)