bila
sagnorð
Merkingar
að, pres. bil (instead of bilar), Fas. ii. 76 (in a verse), to fail; Þórr vill fyrir engan mun bila at koma til einvígis, Th. will not fail to meet, Edda 57; Þorsteinn kvað pat eigi mundu at bila, Th. said that it should not fail, he should not fail in doing so, Lv. 33: with dat., flestum bilar áræðit, a proverb, Fms. ii. 31 (Ld. 170), Rd. 260.
- 2.
impers., e-n bilar (acc.), Finnb. 338 (in mod. usage impers. throughout), to break, crack, þá er skipit hljóp af stokkunum, þá bilaði í skarir nokkurar, Fms. viii. 196; reiði b., Grág. ii. 295; b. at e-u, id., Gþl. 369; bil sterka arma, my strong arms fail, Fas. ii. l. c.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- dat.
- þágufall (e. dative)
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- mod.
- modern.
- l. c.
- loco citato.
Tilvitnuð rit
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Th.
- Theophilus. (F. III.)
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Lv.
- Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Rd.
- Reykdæla saga. (D. II.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)