Yrða

birkja

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    t, to bark, strip; b. við, Jb. 235, Stj. 177; cp. Gkv. 2. 12, birkinn viðr (= birki viðr?), Fms. viii. 33; b. hest, to flay a horse.

  2. 2.

    u, f. [Ivar Aasen byrkja], the sap of a young birch, sap, got by boring a hole in the bark and sucking; þeir átu safa ok sugu birkju við, they chewed the sprouts and sucked birch sap with it, Fms. viii. 33.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

cp.
compare.
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

Jb.
Jóns-bók. (B. III.)
Stj.
Stjórn. (F. I.)
Gkv.
Guðrúnar-kviða. (A. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Ivar Aasen
Ivar Aasen’s Dictionary, 1850.