Yrða

birta

sagnorð

Merkingar

t, [Ulf. bairhtian], to illuminate, brighten, Stj. 15; b. sýn, 655 xxx; b. blinda, id.

  1. 2.

    impers., þokunni birtir af, the fog lifted, Hrafn. 6: to brighten with gilding or colouring, a ship, þá var birt allt hlýrit, cp. hlýrbjartr and hlýrbirt skip, Fms. iv. 277.

  2. 3.

    metaph. to enlighten; birta hjörtu vár, Hom. 67, Rb. 390: to make illustrious, Skálda 204.

    1. β.

      to reveal, manifest, Fms. iv. 132, viii. 101: with dat., birti hann ́st sinni, x. 418.

    2. γ.

      reflex, to appear; birtist þá skaði þeirra, Fms. vii. 189, v. 344, Stj. 198, Ann. 1243; b. e-m, Fms. i. 142.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Ulf.
Ulfilas.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
cp.
compare.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
dat.
þágufall (e. dative)

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Hrafn.
Hrafnkels saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Hom.
Hómilíu-bók. (F. II.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Skálda
Skálda. (H. I.)
Ann.
Íslenzkir annálar. (D. IV.)