blær
nafnorð, karlkyn
Merkingar
m. [cp. Engl. to blare]
- I.
a gentle breeze, puff of air, esp. with a notion of warmth; b. hitans, Edda 4: kenna blæ (to feel a draft) á andliti sér. Clem. 35; vinds blær, Stj. 78; þá kom kaldr blær (a cold stream of air) á Skutu or jarðhúsinu, Rb. 319: poet, the blue sky, the pure air, undir blæ himins blíðan, Pass. 25. 10; blærinn hýrnar við dægrið hvert, Bb. 1. 18.
- 2.
in mod. usage metaph. the air, character of a speech, writing, or the like; sögu-blær, frásagnar-blær, rit-blær.
- 2.
- II.
a ram, Edda (Gl.), hence blœsma.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- cp.
- compare.
- Engl.
- English.
- esp.
- especially.
- mod.
- modern.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Clem.
- Clements saga. (F. III.)
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Rb.
- Rímbegla. (H. III.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Bb.
- Búnaðar-bálkr.