brúða
nafnorð, kvenkyn
u, f. a doll, puppet, Fms. xi. 309; stól-brúða (literally chair-bride), the pillar in carved work on the side of an old-fashioned chair; in Fbr. 98 the head of Thor was carved on the chair; Gríma kona Gamla átti stól einn mikinn, en á brúðum stólsins var skorinn Þórr, ok var þat mikit líkneski, cp. the classical passage Eb. ch. 4; var hár hennar bundit við stólbrúðurnar, Bárð. 175 (in the vellum MS. distinctly bruðrnar UNCERTAIN): a distinction in form and inflexion is always made between brúðr, a bride, and brúða, puppet; hence the saying, ‘to sit like a brúða,’ i. e. motionless, not stirring a limb; bláum skrýddr skrúða, skikkanlegri en brúða, more quiet than a b., Sig. Pét. 229; the sense of κόρη and νύμφη in Greek is analogous.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- cp.
- compare.
- ch.
- chapter.
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- i. e.
- id est.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Sig. Pét.
- Sigurðr Pétrsson.