brúð
nafnorð, karlkyn
brúð-gumi
a, m. [Ulf. uses bruþfaþs, not bruþguma; A. S. brydguma; Hel. brudigomo; O. H. G. prutigomo; Germ. bräutigam; Dan. brudgom; Swed. brudgumme; from brúðr, a bride, and gumi, a man = Lat. homo; the Engl. inserts a spurious r, bridegroom]:—a ‘bride’s man,’ bridegroom; svá sem gumi er kallaðr í brúðför, Edda 107, Grág. i. 175, Nj. 25, Sturl. iii. 182, Ísl. ii. 250.
COMPD: brúðgumareið.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- Ulf.
- Ulfilas.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Hel.
- Heliand.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- Lat.
- Latin.
- Engl.
- English.
- COMPD
- samsett orð (e. compound)
Tilvitnuð rit
- Edda
- Edda. (C. I.)
- Grág.
- Grágás. (B. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)