byrla
sagnorð
að, [A. S. byreljan and byrljan; whence the word is probably borrowed]:—to wait upon, with dat., esp. to hand the ale at a banquet, (answering to bera öl, Fs. 121); stóð þar upp Snjófrið dóttir Svása, ok byrlaði ker mjaðar fullt konungi, Fms. x. 379, Hkr. i. 102; hann setti annan mann til at b. sér, Post. 656 C. 32: metaph., hann byrlar optliga eitr sinnar slægðar mannkyninu, Fms. ii. 137: to fill the cup, síðan byrlar hann í hornin, Fas. ii. 550: in mod. use, to mix a beverage, esp. in bad sense, by putting poison in it.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- dat.
- þágufall (e. dative)
- esp.
- especially.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Post.
- Postula sögur. (F. III.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)