Yrða

byrr

óflokkað

gen. byrjar, nom. pl. byrir, acc. byri: [Swed.-Dan. bör; cp. usage of Gr. ουριος]:—a fair wind; it is freq. used in pl., esp. in the impers. phrase, e-m gefr vel byri (acc. pl.), one gets a fair wind, rarely, and less correct, byr (acc. sing.), Nj. 10, Vápn. 9, but sing. Nj. 4, Eg. 98; byri gefr hann brögnum, Hdl. 3; með hinum beztuni byrjum, Bs. i. 781; bíða byrjar, Fms. i. 131; liggja til byrjar, to lie by for a fair wind, Eg. 183; byrr rennr á, a fair breeze begins to blow; þá rann á byrr ok sigldu þeir, Nj. 135, Eg. 158; þá féll byrrinn, Eb. 8; þá tók byrr at vaxa, Eg. 390: allit, naut. phrases, blásandi byrr, blíðr byrr, beggja skauta byrr; hagstæðr byrr, fagr byrr. hægr, óðr byrr, Hm. 89; hrað-byri, etc.: also metaph., hafa góðan, mikinn, lítinn byrr, to be well, much, little favoured: in poetry in many compds, byrjar drösull, the horse of the wind, a ship; byr-skíð, byr-rann. a ship; byrr always denotes the wind on the sea. byrjar-gol, n. a fair breeze, Fms. ix. 21.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

gen.
eignarfall (e. genitive)
nom.
nefnifall (e. nominative)
pl.
fleirtala (e. plural)
acc.
þolfall (e. accusative)
cp.
compare.
Gr.
Greek.
freq.
frequent, frequently.
esp.
especially.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
sing.
eintala (e. singular)
naut.
nautical.
etc.
et cetera.
metaph.
metaphorical, metaphorically.
n.
hvorugkyn (e. neuter)

Tilvitnuð rit

Nj.
Njála. (D. II.)
Vápn.
Vápnfirðinga saga. (D. II.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Hdl.
Hyndlu-ljóð. (A. II.)
Bs.
Biskupa sögur. (D. III.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Eb.
Eyrbyggja saga. (D. II.)
Hm.
Hává-mál. (A. I.)