díki
nafnorð, hvorugkyn
and dík, n. [Germ. teich], a dike, ditch, Eg. 529–531, Hkr. iii. 154, Jb. 245, Grett. 161, Fms. iii. 187, vi. 406, Ó. H. 21 (in a verse), Orkn. 452; díkis-bokki, a, m. an eel, poët., Kormak.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- Germ.
- German.
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- poët.
- poetically.
Tilvitnuð rit
- Eg.
- Egils saga. (D. II.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Jb.
- Jóns-bók. (B. III.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ó. H.
- Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.
- Orkneyinga saga. (E. II.)