daufr
lýsingarorð
Merkingar
adj. [Gr. τύφλος; Goth. daubs = πεπωρωμένος. Mark viii. 17; A. S. deâf; Engl. deaf; Germ. taub; Swed. dof; Dan. dov]:—deaf, 623. 57, Luke vii. 22: allit. phrase, daufr ok dumbi. deaf and dumb, Stj. 207; dumbi sá er ekki mælir, d. sá er ekki heyrir, K. Á. 56; blindr eðr d., Gþl. 504, Hom. 120.
- 2.
metaph., Bs. i. 728.
- β.
(mod.) without savour, = daufligr.
- β.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- adj.
- lýsingarorð (e. adjective)
- Gr.
- Greek.
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Germ.
- German.
- Swed.
- Swedish.
- Dan.
- Danish.
- allit.
- alliteration, alliterative.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- K. Á.
- Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Gþl.
- Gulaþings-lög. (B. II.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)