dá
sagnorð
sjá einnig dá nafnorð, hvorugkyn
ð, to admire, be charmed at, a word akin to the preceding, denoting a sense of fascination, a kind of entrancemetit (cp. dar); with acc., dá e-t, dáðu menn mjök danz hans, Sturl. iii. 259; dáðu þat allir, 625. 96, Konr. 59 (Fr.); but esp. and in present usage only dep., dást (mod. dáðst) að e-u, Fms. ii. 192, xi. 429.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- cp.
- compare.
- acc.
- þolfall (e. accusative)
- esp.
- especially.
- dep.
- deponent.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Sturl.
- Sturlunga saga. (D. I.)
- Konr.
- Konráðs saga. (G. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)