detta
sagnorð
pret. datt, 2nd pers. dazt, pl. duttu; part. dottinn; pres. dett; pret. subj. dytti:—to drop, fall: d. niðr dauðr, to drop down dead, Fms. iii. 132; of a bird when shot, 179; þeir tóku brandana jalhskjótt sem ofan duttu, Nj. 201; spjótið datt ór hendi, El. 91; duttu þær ofan, they tumbled down, Fas. ii. 84; draga þá stundum upp, en láta stundum d., Karl. 161: to drop, die suddenly, sauðfénaðr datt niðr unnvörpum í megrð, Bs. i. 873; þau hafa nú niðr dottið í hor, the cattle dropped down from starvation, 875: to sink, of the heart, Fbr. 108: metaph., líf dettr ór e-m, the life drops out of one, Fms. iii. 214: denoting to come on suddenly, daudinn dettr á, Al. 90; láttu nidr d., engu er nýtt, drop it, it is all false, Fs. 159: the phrases, e-m dettr e-t í hug, a thing drops into one’s mind, i. e. one recollects it suddenly; d. ofan yfir e-n, to be overwhelmed, amazed; d. í stafi, to fall in pieces (as a tub without hoops), to be amazed: cp. datta, dotta.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pret.
- þátíð (e. preterite)
- pers.
- person.
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- pres.
- nútíð (e. present)
- subj.
- viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- i. e.
- id est.
- cp.
- compare.
Tilvitnuð rit
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.
- Njála. (D. II.)
- El.
- Elis saga. (G. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Karl.
- Karla-magnús saga. (G. I.)
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Fbr.
- Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Fs.
- Forn-sögur. (D. II.)