dik
nafnorð, hvorugkyn
n. a run, leap; taka dik (taka undir sig d.), to take a spring, Bs. ii. 143: the word is probably foreign, but root uncertain; hence comes mið-dik, n., pronounced mið-bik, the middle of a thing; hún (i. e. the Reformation) hefir upphaiit illt og efnislaust, mið-dikið mátalaust, og endann afskaplegan, Bs. ii. 313, a pastoral letter of the old popish bishop Ögmund, A. D. 1539.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- n.
- hvorugkyn (e. neuter)
- i. e.
- id est.
- A. D.
- Anno Domini.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)