dimma
sagnorð
Merkingar
- 1.
d, (but dinimaðisk, Fb. i. 91; dimmat, part., Mar.):—to become dim; neut. or impers., um kveldit er d. tók, when it began to grow dark, Fms. viii. 305; dimmir af nótt, the night darkens, iii. 135: also of clouds, to grow dark (of a gale, storm); þá hvesti ok dimdi í fjörðinn, Espol. Árb. 1768.
- 2.
u, f. dimness, darkness, esp. of clouds, nightfall; seglið bar í fjarðar-dimmuna, Espol. Árb. l. c.: metaph. gloom, Pass. 4. ii; the phrase, dimmu dregr á e-t, it becomes clouded, looks threatening, Band. 10.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- part.
- lýsingarháttur (e. participle)
- neut.
- hvorugkyn (e. neuter)
- impers.
- ópersónulegt (e. impersonal)
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- esp.
- especially.
- l. c.
- loco citato.
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
Tilvitnuð rit
- Fb.
- Flateyjar-bók. (E. I.)
- Mar.
- Maríu saga. (F. III.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Pass.
- Passíu-sálmar.
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)