dul
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
f. [dylja].
- I.
prop. concealment, in phrases, með dul, secretly, Bárð. 168; drepa dul á e-t, to conceal, Hkr. ii. 140; and in the COMPDS dular-búnaðr, m. a disguise, Fms. vi. 61; dular-kufl, m. a cloak used for a disguise, Grett. 139 A.
- II.
metaph. self-conceit, pride, in phrases as, dul ok vil, pride and wilfulness, Skálda 163, Sl. 34; ætla sér þá dul, to be so conceited, Finnb. 282; ætlask mikla dul, Fas. ii. 521; dul ok dramb, 655 xi. 3; mikinn dul (masc.), Þórð. MS. (wrongly): the phrase, ganga fram í dul, to go forth in one’s conceit, Hm. 78, (mod., ganga fram í þeirri dulunni): proverb, maðr verðr dælskr af dul, conceit makes an envious, moody man, Hm. 56; dul þín, Band. (MS.) 13.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- prop.
- proper, properly.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
- m.
- karlkyn (e. masculine)
- metaph.
- metaphorical, metaphorically.
- masc.
- karlkyn (e. masculine)
- MS.
- manuscript, manuscripts.
- mod.
- modern.
Tilvitnuð rit
- Bárð.
- Bárðar saga. (D. V.)
- Hkr.
- Heimskringla. (E. I.)
- Fms.
- Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.
- Grettis saga. (D. II.)
- Skálda
- Skálda. (H. I.)
- Sl.
- Sólarljóð. (A. III.)
- Finnb.
- Finnboga saga. (D. V.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Hm.
- Hává-mál. (A. I.)
- Band.
- Banda-manna saga. (D. II.)