Yrða

duna

sagnorð

sjá einnig duna nafnorð, kvenkyn

að. (cp. dynja), to thunder, give a hollow rushing sound; dunar í skóginum, Edda 30; svá skal danzinn duna, Ísl. Þjóðs. (of dancing).

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Edda
Edda. (C. I.)
Ísl. Þjóðs.
Íslenzkar þjóðsögur.