dúfa
nafnorð, kvenkyn
Merkingar
u, f., gen. pl. dúfna; [Goth. dubo; A. S. duva; Engl. dove; Dan. due; Swed. dufva; O. H. G. tûba; Germ. taube]
- 1.
a dove, Stj. 111, Hom. 57, 65, Al. 168: as a term of affection, my dove.
- 2.
poët. a wave, one of the daughters of Ran, Edda.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Goth.
- Gothic.
- A. S.
- Anglo-Saxon.
- Engl.
- English.
- Dan.
- Danish.
- Swed.
- Swedish.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
- poët.
- poetically.
- COMPDS
- samsett orð (e. compounds)
Tilvitnuð rit
- Stj.
- Stjórn. (F. I.)
- Hom.
- Hómilíu-bók. (F. II.)
- Al.
- Alexanders saga. (G. I.)
- Edda
- Edda. (C. I.)