Yrða

dvöl

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

f., gen. dvalar, old pl. dvalar, mod. dvalir, [cp. ‘dwelling’ = delay, Engl. Ballads]

  1. α.

    a short stay, stop; dvalir ok náttstaði, Stj. 294; eiga dvöl, to stop, Nj. 181; afhvarf manna ok dvalar (acc. pl.), Ld. 204; meðan þessi dvöl (pause) var, Fms. xi. 135: delay, iv. 179; bera til dvala, to cause delay, Fas. iii. 543:—used once as neut. pl., urðu dvöl dægra, Am. 102.

  2. β.

    gramm. quantity, Skálda 175.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
gen.
eignarfall (e. genitive)
pl.
fleirtala (e. plural)
mod.
modern.
cp.
compare.
Engl.
English.
acc.
þolfall (e. accusative)
neut.
hvorugkyn (e. neuter)
gramm.
grammar.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Nj.
Njála. (D. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)
Am.
Atla-mál. (A. II.)
Skálda
Skálda. (H. I.)