Yrða

dvala

nafnorð, kvenkyn

Merkingar

  1. 1.

    u, f. [Dan. dvale], = dvöl, Fr.

  2. 2.

    að, to delay, with dat.; at dvala ekki förinni, Fms. xi. 2J; ef ér dvalit ferðinni, 115; dvalar hann ekki brotferðinni, Fb. ii. 147; muna nú Helgi hjörþing (hjörþingi or -þingum, better) dvala, Hkv. 1. 49: with infin., Kjartan bað þá ekki dvala, Ld. 176.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

f.
kvenkyn (e. feminine)
Dan.
Danish.
dat.
þágufall (e. dative)
infin.
nafnháttur (e. infinitive)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Hkv.
Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
Ld.
Laxdæla saga. (D. II.)