dys
nafnorð, kvenkyn
f., gen. sing. nom. pl. dysjar, [Dan. dös and dysse], a cairn, less than haugr, Ld. 152, Eb. 172, 176, Dropl. 9, Fas. i. 438 (in a verse), Hbl. 45, Þórð. 73; kumbl-dys, Gg. 1.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- f.
- kvenkyn (e. feminine)
- gen.
- eignarfall (e. genitive)
- sing.
- eintala (e. singular)
- nom.
- nefnifall (e. nominative)
- pl.
- fleirtala (e. plural)
- Dan.
- Danish.
Tilvitnuð rit
- Ld.
- Laxdæla saga. (D. II.)
- Eb.
- Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Dropl.
- Droplaugar-sona saga. (D. II.)
- Fas.
- Fornaldar sögur. (C. II.)
- Hbl.
- Hárbarðs-ljóð. (A. I.)
- Þórð.
- Þórðar saga hreðu. (D. V.)
- Gg.
- Grógaldr. (A. II.)