einörð

nafnorð, kvenkyn

ein-örð

Merkingar

mod. einurð (Norse form einarð), f. [einarðr], frankness, boldness, fairness; vit ok e., Fms. ix. 333; ef þú vilt heldr trúa lygi … en e., rather to believe a lie than simple truth, Eg. 63; e. ok vinátta, frankness and friendship, Ísl. ii. 234; þá munu þér ætla, at sá muni eigi e. til hafa við at ganga, that he has not the fairness (boldness) to confess, Ld. 172, Fms. ii. 32; nú vilju vér sýna e. várrar frásagnar, we will shew the fairness of our story, viii. 48.

β.
faith, fidelity; at engi skjoplisk í einurðinni (fidelity) við annan, Ó. H. 61; að landfólkit mundi snúit frá einörðinni við konung, 177; fáir munu nú vera í Noregi þeir er einörð sinni haldi nú við mik, 194.
γ.
in mod. usage, einurð means frankness, as opp. to shyness; thus einarðar-lauss, adj. = shy: einarðar-leysi, n. shyness, einarðar-lítill, adj. rather shy, whereas in old writers these words mean faithless or irresolute; verða einarðar fátt, to fail in courage, Nj. 208; einarðar-lauss, wavering, Al. 71, Sks. 357, N. G. L. ii. 420: einarðar-maðr, m. a stedfast, trusty man, Sturl. ii. 64: einarðar-skortr, m. = einurðarleysi, Nj. 208, v. l.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.: modern.
f.: kvenkyn (e. feminine)
opp.: opposed.
adj.: lýsingarorð (e. adjective)
n.: hvorugkyn (e. neuter)
m.: karlkyn (e. masculine)
v. l.: varia lectio.

Tilvitnuð rit

Fms.: Fornmanna sögur. (E. I.)
Eg.: Egils saga. (D. II.)
Ld.: Laxdæla saga. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs saga Helga. (E. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Al.: Alexanders saga. (G. I.)
Sks.: Konungs skugg-sjá. (H. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Sturl.: Sturlunga saga. (D. I.)