Yrða

eir

nafnorð, karlkyn

Merkingar

  1. 1.

    m. [Lat. aes; Goth. aiz; A. S. âr; Engl. ore; O. H. G. er; Hel. erin; Germ. erz]:—brass, Stj. 340, 656. 7, Greg. 80, Hkr. i. 265, Fms. x. 284. COMPDS denoting brazen, of brass: eir-altari, m. a brazen altar, Stj. eir-baugr, m. a brazen ring, Fb. i. 370. eir-hestr, m. a brazen horse, Merl. eir-hjálmr, n. a brazen helmet, Stj. 461. eir-ketill, m. a brass kettle, Grág. i. 504, Eg. 396. eir-kross, m. a brazen cross, Vm. 49. eir-kyrtill, m. a brazen cloak (used for torment), Blas. 46, 655. 14. eir-lampi, a. m. a brass lamp, Jm. 2. eir-ormr, m. a brazen serpent, Stj. 333. Numb. xxi. 9. eir-penningr, m. a penny of brass, Post. 645. 78. eir-skjöldr, m. a brazen shield, Stj. 461. 1 Sam. xvii. 6. eir-stólpi, a, m. a pillar of brass, Stj. 564. eir-teinn, m. a wire of brass, Fms. ii. 129. eir-uxi, a, m. an ox of brass (image), Stj. 2 Kings, xvi. 17.

  2. 2.

    f. peace, clemency; this word occurs several times in old poetry (Kormak), but not in prose, cp. Lex. Poët., and in COMPDS: eirarsamr, eirarlauss.

  3. II.

    one of the heathen goddesses, Edda.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

m.
karlkyn (e. masculine)
Lat.
Latin.
Goth.
Gothic.
A. S.
Anglo-Saxon.
Engl.
English.
O. H. G.
Old High German.
Hel.
Heliand.
Germ.
German.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
n.
hvorugkyn (e. neuter)
f.
kvenkyn (e. feminine)
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Stj.
Stjórn. (F. I.)
Greg.
Gregory. (F. II.)
Hkr.
Heimskringla. (E. I.)
Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Fb.
Flateyjar-bók. (E. I.)
Merl.
Merlínusspá. (A. III.)
Grág.
Grágás. (B. I.)
Eg.
Egils saga. (D. II.)
Vm.
Vilkins-máldagi. (J. I.)
Blas.
Blasius saga. (F. III.)
Jm.
Jóns-máldagi. (J. I.)
Post.
Postula sögur. (F. III.)
Lex. Poët.
Lexicon Poëticum by Sveinbjörn Egilsson, 1860.
Edda
Edda. (C. I.)