Yrða

ektar-

lýsingarorð

Merkingar

and ekta-, [Germ. echt], adj. genuine, mod. (vide ei).

  1. β.

    wedded; taka til ekta, to marry: chiefly used in COMPDS, ekta-maðr, m. a husband; ekta-skapr, m. matrimony, etc.; ektar-kona, u, f. a wedded wife, occurs in D. N. i. 591, (mod.)

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

Germ.
German.
adj.
lýsingarorð (e. adjective)
mod.
modern.
COMPDS
samsett orð (e. compounds)
m.
karlkyn (e. masculine)
etc.
et cetera.
f.
kvenkyn (e. feminine)

Tilvitnuð rit

D. N.
Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)