Yrða

eldask

sagnorð

Merkingar

d, [aldr], to grow old; eldisk árgalinn nú, Fms. vi. 251; er þá tók mjök at eldask, viii. 108; hann tekr nú at eldask (MS. öldask) mjök, xi. 51; ek finn at ek eldumk, en þverr kraptrinn, Orkn. 464; þeir hrymask eigi né eldask, Rb. 346.

  1. β.

    part. eldr, old, worn by age; Gísli kvaðsk eldr vera mjök frá úfriði, Sturl. iii. 10: equivocal is the phrase, eldir at ráðum ok at þrotum komnir (in the dream of king Sverrir), Fms. viii. 108, cp. Orkn. ch. 34.

  2. γ.

    impers. in the phrase, nótt (acc.) eldir, the night grows old (cp. elding); þá er nótt eldir, Fas. i. 147.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

MS.
manuscript, manuscripts.
part.
lýsingarháttur (e. participle)
cp.
compare.
ch.
chapter.
impers.
ópersónulegt (e. impersonal)
acc.
þolfall (e. accusative)

Tilvitnuð rit

Fms.
Fornmanna sögur. (E. I.)
Orkn.
Orkneyinga saga. (E. II.)
Rb.
Rímbegla. (H. III.)
Sturl.
Sturlunga saga. (D. I.)
Fas.
Fornaldar sögur. (C. II.)